|
مرحوم علامةدربندي در كتابشريف «اكسيرالعبادات في اسرارالشهادات» مطلبي راذكر كرده كه دانستن آن مزيد شوِ در اقامة عزاي سالار شهيدان است.(البته قابل ذكر است اين روايت در روز عاشورا بهتر است گفته شود)مرحوم دربندي در مقدمة دوم مجلد اول در صفحة9(س) اين اثر پربها آورده است كه: و عن المنتخب: در منتخب طريحي آمده است: كه وقتي هلال عاشورا (ماه محرم) پديدار ميشد حزن امام صادِق (ع) شدت ميگرفت و گريهاش در مصائب جدش حسين (ع) عظيم ميشد (بالا ميگرفت) و مردم از تمام نقاط به محضر آن حضرت وارد ميشدند و او را در مصيبت امام حسين (ع) تعزيت و تسليت ميگفتند و همراه آن حضرت بر مصائب امام حسين (ع) نوحه ميكردند و پس از اينكه از گريه فارغ ميشدند، آن حضرت به ايشان ميفرمود: اي مردم... بدانيد كه حسين (ع) زنده است و نزد پروردگارش از آنچه كه بخواهد بهرهمند است و او پيوسته بر محل لشگرش و محل كشته شدنش و به شهدايي كه در آن كشته شدهاند نظر ميكند و به زيارت كنندگان و كساني كه بر او گريه ميكنند نظر ميكند و به كساني كه عزاي او را بپا داشتهاند مينگرد و او بهتر از همه ايشان و نامهاي ايشان و نامهاي پدران ايشان را ميداند و بهتر از همه جايگاه و خانههاي ايشان را در بهشت ميشناسد و او قطعاً هر كسي را كه بر او گريه كند ميبيند و پس از آن براي او استغفار ميكند و از جد، پدر، مادر و برادرش نيز ميخواهد كه آنهانيز براي گريهكنندگان دردهاي او و اقامه كنندگان عزاي او استغفار كنند. و ميفرمايد: اگر كسي كه به ديدارم ميآيد و برايم گريه ميكند بداند كه چه پاداشي نزد خدا دارد حتماً شادياش از بيتابياش بيشتر ميشد. به درستي كه كسي كه به ديدارم بيايد و برايم اشك بريزد يقيناً شادمان و خوشحال به سوي خانوادة خود بر ميگردد و پيش از آنكه از جاي خود برخيزد تمام گناهانش بخشيده ميشود و چنان پاك ميشود كه گويي از مادر متولد شده است. |