|
|
|
|
ورود به كربلا
اي مهربان اي حسين جانم ((س)) من بيقرار و پريشانم
اينجا مگر كربلا باشد جانم به غير مبتلا باشد ((س))
جانم حسين اي حسين جانم
چشمان تو از چه گريان است اين گريهات قاتل جان است
رازي نهان در نگاه توست اينجا مگر قتلگاه توست
جانم حسين اي حسين جانم
آيا بشود بلكه بر گرديم ترسم كه از هم جدا گرديم
صد غصه بر دل نهد اينجا بوي عطش ميدهد اينجا
جانم حسين اي حسين جانم
ورود به كربلا
ميرسد يارب بوي جدايي عزيز زهرا شد كربلايي
تا خيمه بپاشد زينب در نوا شد
سالار زينب
واي اگر سوزد شام غريبان خيمه شد برپا با دست ياران
وقت شور و شين است ديدهتر حسين است
سالار زينب
وعده گاه عشق از اينجاست اينكه ميآيد نالة زهراست
گويد نور عينم اين مظلوم حسينم
سالار زينب
ورود به كربلا سيدمحمدميرهاشمي
دشت غم دشت عطش دشت بلايي كربلا سينه سوز و جانگذار و غم فزايي كربلا
جمعي از خوبان عالم را هدايت بر سر است باز كن در دل براي عشق جايي كربلا
زود باشد كاروان در كوي تو منزل كند ميزبان حضرت خون خدايي كربلا
خيمههاي عاشقان برپا شود در خاك تو تو به حج عشق تصوير منايي كربلا
تو غريبه نيستي با آستان اهل بيت آشناي زادة خيرالورايي كربلا
طور سينايي، كني موساي عمراني طلب خضر امكاني پي آب بقايي كربلا
كعبة آل رسولي ثاني بيت الحرام بعثت پاك حسيني را حرايي كربلا
آية عشقي ولي هرگز نميشد باورت افكني بين دو عاشق را جدايي كربلا
آه از روزي كه زينب غرِ خون بيند تو را كه هم آغوش تن اهل ولايي كربلا
روز عاشورا كه باغ فاطمه پرپر شود همنوا با زينبش نغمه سرايي كربلا
آن زمان كه دست عباس از بدن گردد جدا ميزبان مقدم خيرالنسايي كربلا
عصر عاشورا كه آيد قتلگاهت ديدني است عشق با خون ميكند جلوه نمايي كربلا
كاش ميگفتي كه گلچين لاله را پرپر مكن واي زين نامردمي و بي حيايي كربلا
ميهمان را با لب عطشان چه قومي ميكشد؟ واي از اين كوفه و اين بي وفايي كربلا
اي زمين اي ارض اقدس اي حريم كبريا تا ابد با آل زهرا همنوايي كربلا
ورود به كربلا محمود ژوليده
اشتر مران اي ساربان اينجا زمين كربلاست آهسته ران آهسته ران اينجا زمين كربلاست
اينجا فضاي نينواست مهمان سراي كبرياست ما ميهمان حق ميزبان اينجا زمين كربلاست
اينجا شهادتگاه ماست اينجا زيارتگاه ماست زهرا كند اينجا فغان اينجا زمين كربلاست
اينجا حريم انبياست ميعادگاه كبرياست اي عاشقان اي عاشقان اينجا زمين كربلاست
اينجا شود اكبر فدا آن سو سرم از تن جدا اي كاروان اي كاروان اينجا زمين كربلاست
بار گران از كف نهيد اينجا شود قاسم شهيد اشتر مران اي ساربان اينجا زمين كربلاست
اينجا شود زينب اسير در خاك و خون غلطد غدير جبريل گردد نوحه خوان اينجا زمين كربلاست
اينجا شود صبر امتحان با كودكان و نوجوان اسلام گردد جاودان اينجا زمين كربلاست
اينجا شود خون ريخته حلقم به ني آويخته اي اكبرم قرآن بخوان اينجا زمين كربلاست
اينجا به زير بوتهها گل ميكند بيتوتهها گردند حيران دختران اينجا زمين كربلاست
غربت ثمر اينجا دهد مظلوم سر اينجا دهد آتش رود بر آسمان اينجا زمين كربلاست
بر كودكان در بدر بر بانوان خونجگر خورشيد گردد سايبان اينجا زمين كربلاست
نوحه ورود
خيمة عشق و وفا شد بپا در نينوا
آه نامه نويسان به كجائيد ناقة مهمان گشائيد
ياري مظلوم نماييد واي حسين واي حسينم...
اي جوانان عترت پرده داران عصمت
آه باز كنيد محمل زينب رحم كنيد بر دل زينب
خيمه كنيد منزل زينب واي حسين واي حسينم...
اهل كوفه ميزبان آل زهرا ميهمان
آه كرب و بلاتشنة جانهاست باغ غم و كوي فغانهاست
ميوة آن تير و سنان هاست واي حسين واي حسينم...
نوحه ورود به كربلا
تا به دشت آرزوها قافله منزل گرفته كوه غم در قلب زينب اي خدا محمل گرفته
گشته زينب كربلائي
زير لب دارد نوائي
ميرسد بوي جدائي
يا اخا المظلوم حسين جان
خيمههاي آل عصمت شد بپا با دست غيرت بانوي عصمت پياده شد به صد اكرام و عزت
اي امان از روزگاري
چون شود وقت سواري
زينب است و بيقراري
يا اخاالمظلوم حسين جان
بر گلستان شهادت باغبان دارد نظاره بر گلان پرپر خود ريزد از چشمش ستاره
گويد از دل با ارادت
با سرشكي از سعادت
كي رسد وقت شهادت
نوحة ورود
اي جوانان بياييد خيمهها را گشاييد
وادي كرب و بلا اينجاست ((س)) مقتل خون خدا اينجاست
مدفن آل عبا اينجاست
واحسينا واحسينا واحسينا وا شهيدا
گلهاي باغ كوثر ميشود اينجا پرپر
آيد اينجا بوي جدايي ((س)) بانوي مدينه كجايي
حسين اينجا شود فدايي
واحسينا واحسينا واحسينا وا شهيدا
خون مظلوم به جوش است آه زينب به گوش است
شاهد نيزه به دستانم ((س)) زائر غربت يارانم
ناظر اشك غريبانم
واحسينا واحسينا واحسينا وا شهيدا